Çıktığım o günden beri, sevda denen makama
Sen sanma ki uyuyorum, öyle yata yata gülüm
Her günümü her anımı, gül diye takıp yakama
İnadına yaşıyorum göze bata bata gülüm
Deryayı damla zannedip, zerreyi dağ sananlara
Alevin korundan kaçıp, kül içinde yananlara
İblisi insandır sanıp, sözlerine kananlara
Bilsen neler yapıyorum, caka sata sata gülüm
Yalan denilen dünyanın, üç beş günü de demimse
Zamansız niçin batsın ki, batacak benim gemimse
Hizayı hürmet adına, geçsin ömrüm elzemimse
Tüfek diye meydanlara kalem çata çata gülüm
Dudağının yanında ki çiçek açan beninle
Nefesimin buharını buluşturup teninle
Durmak bana yakışır mı, karşılıklı seninle
Koşmak varken yaylalarda hava ata ata gülüm
Bir gönülden bir gönül e yıldızlar gibi kayıp
Güle güle yaşamamız ayıp değil ya ayıp
Geri dönmek kısmet deyip, köyden köye uğrayıp
Gel gidelim uzaklara neşe kata kata gülüm
Kayıt Tarihi : 30.1.2018 16:17:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!