Gülüm Şiiri - Zafer Unsal 2

Sen goncayken mi öğrendin ey Gül,
Nazlı nazlı böyle dans etmeyi?
Dikenlerin var diye mi bu cesur halin,
Ondan mı böyle kokarsın hoyratca?
Kimse görmez mi sanırsın seni,
Yapraklarının arkasına saklanırsın utanınca?
Biter be gülüm, o kokun da biter bir gün,
Kıymetini bilmeyenlere kokar durursan böyle.
Ne rüzgarlar eser, ne dolular yağar da,
Döker yapraklarını, kırar dalını,
Düşer kalırsın öylece o dikenlerinin üstüne...
Ya da koparırlar dalından atarlar seni bir ateşin içine,
Gülken , kül olursun.....
Sen sen ol gülüm, kok kok istediğin kadar;
Her isteyene değil be gülüm , kıymetini bilene,
Nefessiz kalmış gibi içine bir kere de çekebilene ,
O dikenlerini koparıp yüreğine defalarca batırabilene...
Kok, istediğin kadar, istediğin gibi kok, hiç utanmadan!
Bir güle elbet yakışır kokmak buram buram,
Gel göğsümün tam ortasında bir yer açayım sana.
Girersin gönlüme, açarsın istersen yine yeniden,
Dikenlerin batarsa batsın yüreğime, bırak kanarsa kanasın,
İstersen goncalar aç yeniden,
Yıllarca yaşarsın inan gönlümde,
Dans ede ede ,Koka koka , hiç kurumadan,
Hep gül kalırsın , yanıp da kül olmadan.........