Hiç kimse o kızıl gülü benim kadar sevmedi, bülbül bile,
Hiç kimse hasretinden benim kadar ağlamadı, yağmur bile,
Nice volkanlar yanan bağrımın yanında bir kıvılcım değil,
Tevazuda öyle alçaldı ki gönlüm, ser yoluna çul diye,
03.12.1992
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta