Gültekin Toga Şiirleri - Şair Gültekin Toga

Sinesine değer gülün budağı,
Kan akar yaradan bülbül demdedir..
İşkence güldürür kara toprağı,
Sevinci al gülde,yeşil çimdedir,

Dostu,muhabbeti derinden özler,

Bir alçak sahnede silik figuran

Rolden iberetsin zavallı seni...

Zulme hazır olda adle bağıran

Önyargı cahil bırakmış
Kimse kimseyi bilmiyor.
Ya takılmış, ya da takmış
Başka bir sayı bilmiyor.

Ne eseri bu feryatlar

Şafak karanlıkları
İçer,yutar aşk ile hü,hü
Cıvıl cıvıl bahçede
Kuşlar öter aşk ile hü,hü

Sohbetteyken gerçekler

Bakıyor gözlerin soruyor gibi;
Bu yalan dünyada ne mi anladım.
Herkes kayıbını arıyor gibi,
Garip gözlerdeki nemi anladım.

Bilince bugünün insanı nasıl

Bedenen ayrılık hiç bağlamadı
Yanından bir yana çıkmadı bu can..
Yolcu yola düştü han eğlemedi
Bininden bir tane çekmedi bu can..

Adımım özlemden,kordan izlere

Is verdi is,boş tüt,tüt,
Yangını bulamadı.
Çatal oldu tereddüt
Dingini bulamadı.

Kayalıktı her taraf
Üst üste yığılmışlar kayalar
Yumruk gibi saf saf..
İki kaya arasında
Yapışmış kalmış
bir avuç kadar toprak...

Bu türküler garip gardaş,
Her tarafta çalmıyorlar.
Uzaktan kulak vermişler
Yakınına gelmiyorlar.

Bir feryat ki hiç bitmiyor,

Ne doğu ne de batı
Tercihim kesin, kati
Rezalet sarayına
İzzetin harabatı..

Sorma ne işindeyim