Gültekin Toga Şiirleri - Şair Gültekin Toga

Gönül başa zıt kutup
Salmaz yakamı tutup
Biran önce bir mektup
Yaz; güman içindeyim

Ayaklar giymiş tucu

Öyle özledim ki nasıl anlatsam

Bir tarafım kalmış oy İmranlı'da

Ahımı üfleyip buluta katsam

Geldi gene / sevin / baharın / bülbül
Sevin / dolu dizgin / aşıklar / haydi
Baharın / aşıklar / Açılan / gonca
Bülbül / Haydi / Gonca/ güle hazır ol

Dağlar / yeşillendi / arı / vızla uç

Türk doğmuşum,müslümanım çok şükür,
Dal veririm ben bu kökten ayrılmam..!
Riyakarla buluşamaz ak fikir,
Zül görürüm..Bir´den Tek´´ten ayrılmam..!

Hal ehlini gören ölü dirilir,

Hep gölgede kaldın çöktün gölgede

Ömrün geldi geçti sen olamadın..

Fikri murdar ettin köhne bilgide

Boş ver gönül takma olur olmaza
Taşıyabildiğin yüke sahipsin..
Dert açmadım,bigane,hal bilmeze
O sofrada karnı toka sahipsin

Vurgun yedi dağılmadı bir defa

Sanki benim azdı derdim

Derdi yara yara geldim..

Salkım saçak azdı derdim

Kredi hanende sıfır görmeden
İyi niyet ezme huyundan vazgeç.
Alaca üstüne katran sürmeden
Suya yazı yazma huyundan vazgeç.

Bir hiçlik uğruna heder olmadan

Dünya döner; Güneş der de tutturur
Yanılgı mı biter gözüme kalsa
Bit,pireyi deve diye yutturur
Dev aynası ile izimi bulsa

Hoşnut etmek için bir hal olurdum

Hümanist olamadım,sevgimin sınırı var,
İnsanlık urbasıyla, gördüm nice canavar,
Şahit demir kapılar,şahittir ki dört duvar,
Yere düsmüş birine,vuranı sevmiyorum.

Hayvandan alta düşmez, insanlığın gereği,