Gültekin Toga Şiirleri - Şair Gültekin Toga

Yerli, sinesine bastı zulümü
Zamanın garibi ver ellerini
Ayıramam hakikattan yolumu
Zindanı, harabı ver ellerini..

İçmeden serhoşum, sermest gezerim
Sensin öz canımdan yakın olduğum.
Yürek konuşturur, gönül yazarım
Aşkındır bir vucut, yekün olduğum..

İmanı bütünde yer yok yeise
Bakmazken kuruma, dumana, is"e
Gözler üzerine çevrildi ise
En küçük noktadan yakalar seni..

Kimi gün lale sun, kimi gün gül sun,

Kimse gelmiyorsa rüzgâr ne güne
Olsun, turnam ben toprakta kokarım..
Böyle alışmışım göçe,sürgüne
Salsın,turnam ben toprakta kokarım.

Yaban çiçeğiyim yollarım zahmet

Kaç kitap okuduk var mı ses veren
En makbulü aklı alıp his veren
Gelişmemiz için bil(i)mi gösteren
En doğru fermanı ateşe verdik..

Üretmeden rantla olur büyümek (!?)

Ben yaşarım kendi cehennemimde;
Cenneti sunsanız ellemem sizi..
Belki bir şey derdim adam görseydim
Vallahi şeyime sallamam sizi..

Görmek ve anlamak değilmiş yaşta
Gezer, güler herkes oyun oynaşta
Her dağın karı var, çiğdem çiçekli
Bir ben yanardağım sinem ataşta...

Hakikat, bir avuç kara topraktır
Sarayı, konağı, köşkü yalandır.
Kalp zindan olursa varlık kapaktır
Dilin sözü, gözün ışkı yalandır..

Öyle bir esti ki yalan rüzgârı
Kökünün üstünde cüsse kalmadı..
Karışıtırdı alem yari,ağyarı
Hakikata düşen hisse kalmadı..

Bozuk terazide doğruyu tarttı

Mevsim kıştır gardaş, kar ovalarda
Tepeler, doruklar yalan söylüyor..
Yaprak bile yoktur artık dallarda
Konserve erikler yalan söylüyor..

Görmedim ortada beyin doğrusu