Gültekin Toga Şiirleri - Şair Gültekin Toga

Karanlık en zifiriyken
Birden şafak söktü, geldi..
Tam unutulmuş biriyken
Mahkum imiş çıktı, geldi...

Duman sakla için korken

Karanlık en zifiriyken
Birden şafak söktü, geldi..
Tam unutulmuş biriyken
Mahkum imiş çıktı, geldi...

"Ürküttüğün kurbağaya değmeli"
Yok öyle avanta boşa vaktim yok..
Taş atarsan vicdanına sığmalı
Ezmem karıncayı,kuşa vaktim yok..

Bağlayıp tüm taşları
İt salın zamanıdır..
Dondu gözün yaşları
Tam melun zamanıdır..

Kaderime derim pişmemiş,çiğsem
Kırk yıl bir tekkede derviş kalmışım..
Elimde kalıyor neyine değsem
Sabrı,tahammülü bir,iş bilmişim..

Yok artık tükürmüyorum
Rahmet sanan yüzler varken..
Kesilmiş bir tunçtan heykel
Kör noktayı izler varken..

Leşe döndü peşin hüküm

İçmeden serhoşum, sermest gezerim
Sensin öz canımdan yakın olduğum.
Yürek konuşturur, gönül yazarım
Aşkındır bir vucut, yekün olduğum..

İmanı bütünde yer yok yeise
Bakmazken kuruma, dumana, is"e
Gözler üzerine çevrildi ise
En küçük noktadan yakalar seni..

Kimi gün lale sun, kimi gün gül sun,

Kimse gelmiyorsa rüzgâr ne güne
Olsun, turnam ben toprakta kokarım..
Böyle alışmışım göçe,sürgüne
Salsın,turnam ben toprakta kokarım.

Yaban çiçeğiyim yollarım zahmet

Kaç kitap okuduk var mı ses veren
En makbulü aklı alıp his veren
Gelişmemiz için bil(i)mi gösteren
En doğru fermanı ateşe verdik..

Üretmeden rantla olur büyümek (!?)