Gözlerinden yağmur gibi yaş boşanıyor
Analar kaybolmuş çocuklarına ağlıyor
Çocukları kaçıranların vicdanı sızlamıyor
Niçin köklü çareler niçin artık bulunmuyor
Yağmur gibi gözlerden yaşlar akmasın
Ana yürekleri de ne olur artık yanmasın
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta