Gülmez Benim Yüzüm Şiiri - Erdal Üstündağ

Gurbette geçen bir hayatım var benim
İki bin yedi yılından kalan bir acım var benim
Dünyaya doyamadan giden bir yârim var benim
Acı vermek bana göre değil bir acım var benim
Dünyaya sığmayan bir eşim var
Baharında solup giden yârim var
Yüzümdeki gülümsemeyi söküp alıp giden
O günden sonra gülmeyen yüzüm var benim
İki bin yedi yılından beri gülmeyen yüzüm var
Dindiremezler benim gözyaşlarımı, acılarımı
Dinmez benim acılarım, demli gözyaşlarım
Dünyayı verseler gülmeyen yüzüm var benim