Dostlar üzülmesin
Düşmanlar gülmesin
Kimse derdini bilmesin,
Diye gülmeyi örettiler
İçim kan ağlarken
Yüreğimde depremler olurken
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Namluya kurşunu sürdüm
Tetiğe parmağımı götürdüm
Onlar istedi diye sonkez güldüm
Bana gülmeyi deyil,ölmeyi öğrettiler
bir insanı anlamak yerine yargılayarak mutsuz etmek.
çok üzüldüm.gencecik bir fidanın hüzünlü hikayesine.
Allah rahmet eylesin.
saygılarımla
Bu gece, en çok bu şiirden etkilendim...
Anlamlı, özgün ve acılarla örülü....
Tam puan + Ant.
Selam ve sevgilerimle....
Nafi Çelik
TEBRİKLER KUTLARIM
İnsanlığın duyarsızlığı değilmi ki bunlarca cana mal olan...neden insanımız çok duyarsız/ruhsuz sanki yarın onlara birşey olmayacakmış gibi vurdumduymazlar.
-Arkadaşınızın anısına saygı duyuyor/şiiri içten paylaşıyorum.Hüzzam dı/içim yandı.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta