Küçücük avuçlarımı açmıştım
Titreyen dudaklarıma inmişti göz yaşlarım
Düşündükçe çocukluğumun çaresizliğini
Gençliğe giden yolun boşluğunu hisseder, ağlardım
Saman yolunu seyrederdim karanlık gecelerde
Konuşur dertleşirdim kurduğum şehrin insanlarıyla
Uçmak isterdim bilinmez o aleme
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta