Küçücük avuçlarımı açmıştım
Titreyen dudaklarıma inmişti göz yaşlarım
Düşündükçe çocukluğumun çaresizliğini
Gençliğe giden yolun boşluğunu hisseder, ağlardım
Saman yolunu seyrederdim karanlık gecelerde
Konuşur dertleşirdim kurduğum şehrin insanlarıyla
Uçmak isterdim bilinmez o aleme
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta