Gülüşümü ödünç verdim gecenin en kör yerine, kimsenin dönüp bakmadığı o paslı sessizliğe,
çünkü bazı acılar anlatılınca büyür, saklanınca insanın içine yerleşir ve oradan kemirir her şeyi,
ben ise büyümesin diye cümlelerimi hafifleten, yükü şakaya bağlayan o eski refleksi seçtim yine.
Her şey olur gibi anlattım, sanki başkasının başına gelmiş, sanki ben sadece dinlemişim gibi,
kelimeleri eğip büktüm, gerçeğin keskin köşelerini törpüledim, kanamasın diye değil — görünmesin diye,
çünkü görünürse sorular gelir, sorular gelirse cevap gerekir, cevap verirsem dağılırım diye.
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta