Yıkılmış evleri virane oldu
Baharı gelmeden sararıp soldu
Dokundum ağladı gözleri doldu
Garibin yüzüne gülmedi kader
Baykuş konmuş bacasına ötüyor
Yanıyor evi de duman tütüyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çıksam tepelere seyretsem seni
Özledim hayalini ezelden beri
Murat çalar söyler epeyden beri
Düşünme zamanı vermedin bana
değerli dostu güzel bir çalışma yürekten kutluyorum .
saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta