İçime düştüğün ilk günden beri,
Sen her mevsim açan güller gibisin.
Gönül kapın bana kilitli gibi;
Yudum su vermeyen çöller gibisin.
Ne yapsam, ne etsem konuşmuyorsun,
Benden nefret eden eller gibisin.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Ne değerli bir gülmüş o!.. Aaah ah!..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta