-Eşime-
Ulaşınca sana, hastalığın iğrenç nefesi,
Benimle birlikte güller ağlıyor.
Mavi gözlerine, düşünce hüznün gölgesi,
Yüreğimle birlikte güller ağlıyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




DİLERİM ALLAH ZORLUKLARINI BİRAN ÖNCE KOLAY EYLESİN! KONU ACI OLSA DA ŞİİR OLARAK GÜZEL BİR ŞİİR!
Bu şiir ile ilgili 21 tane yorum bulunmakta