Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
"Ne zaman ayrılık saati gelse" ifadesini nakarata döndürmesi, şiirin halavetini,taravetini ve selasetini kaçırmış.
ya bu şiir süper her okuduumda içimde ayrı bi kıyamet kopuyo ya
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta