Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sayın APEL çok üretken bir Kalem.
Gündelik yaşamın içinde çoğu kez ıskalanan durumla/olgular hakkında duyarlı davranıyor ve onları mutlaka bir şiirinde işliyor.
Sevisel yaklaşımlarla dolu bu güzel şiirini de ilgiyle okudum.
Kutluyorum.
Erdemle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta