Gülizar Şiiri - Dağlar Özügüç

Duygularımızdaki can kırıkları
Döktü ortaya yürekteki derin yarıkları

Adından inledi acıların mühürlü katresi
Sanki kayalardan dökülen ilahi su sesi

Şeb-i hicrân ile sardı bizi bedr-i nûr
Ya kendin gel ya da vur öldür

Gamınla mest olmuş bu dil-i virânede dur,
Bir nefes lutfet ki sönsün içimdeki kor.

Hicrin ile her lahza yandım kül oldum ey yâr,
Bir cemâl göster ki dirilsin bu gülizar

Gerçi sabr ile örttüm derûnî figânı,
Lâkin sensiz geçmiyor bu ömrün zamânı.

Gel ki vuslatınla bulsun kalbim huzûr,
Ya kendin gel ey sevgili, ya da vur öldür.