Körebe dolaşmışım dünyayı karanlıkta,
Bir bayram arifesi ayıldım mezarlıkta.
Nûrdan çiçekler açmış taşların arasında,
Görmedim emsalini hiçbir gülistanlıkta...
Sanki yere indirmiş Arş’ın meleklerini,
Gark etmiş mağfirete bütün sevdiklerini.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




'harika bir şiir.tebrik eder başarılar dilerim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta