Bugün Veysel'i gördüm Gülhane Park'ında
Yani kısaca Aşık Veysel Şatıroğlu'nu
Öylece oturmuş elinde sazı
Bakıyordu etrafına!
Önünden geçerken mırıldandı sanki
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda
Ne sen bunun farkındasın ne polis...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta