HANİ YAĞARKEN KAR
Seyre daldım da kaldım, şu yağan kara hayran
Bu ne aşikar Rahmet, İlahi! bizi kuşatan
Bu nasıl iniş arşa, bir buse gibi konan
Bu ne ince ihtişam, ruhlarımızı coşturan
Yıl beş yüz yetmiş bir yılı
Aylardan bir bahar ayı
Günlerden de bir Pazartesi
İşte tam bir seher vakti
Rab geceye yemin etti
Bu ana yer gök şahitti
Takvimler gösterirken, Şubat iki bin on bir’i
Acı içinde duyduk, ani irtihalini
Gözyaşlarına boğdun, bütün sevenlerini
Açmış ülkemde, laleler hem güller
Nura gark olmuş,küçücük yürekler
Küfrün ateşine bir, son verecekler
Elinde Kuran, çocuklar geliyor!
Kalmadı artık karanlık bulutlar
Kandan almışsın, rengini
Bulamam asla, dengini
Bir şey doldurmaz, yerini
Ey canım, kanım,BAYRAĞIM!
Seninle atar, nabzımız
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!