Sana sunabilecek pek de birşeyim yok benim.
Ellerim kör dünyanın değerli yüklerine.
Ellerim ağır kalıyor, yakalayamıyorum.
Boyası döküldü evimdeki duvarların.
Bir rutubet ki, kokusu sarmış ruhumu.
Sana da işleyecek diye korkuyorum.
Birlikte başbaşa kalamıyorum.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta