ne zaman bir gül görsem, gülüşün gelir aklıma
sonra sevişmelerimiz,
kırmızı bir gül...
...
ne zaman bir karanfil görsem, hüzünlerin geçer gözlerimden
ve büzülen dudakların..
ben çaresiz toplamaya çalışırım döktüklerimi..
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




çok etkileyiciğdi ve benzetmeler çokanlamlıydı...tam tam not.kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta