Bir güvercin düştü gökyüzünden
Mavi kanatlarıyla toprağa
Sessiz ve sakin...
Gözlerinde öfke vardı öldürenlere
Saygıyla eğilmek için gidenlere
Son kez kaldırdı başını,
Haykırmak için savaş edenlere.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
