ey gül
bilir misin,
yarin kokusunu alıp
uzaklardan canhıraş kanat çırpmasını
bilir misin,
ona her sarılmak istediğinde
dikenlerini hunharca üstüne salmasını
bilir misin,
bir avuç bedenin kanlar içinde kalmasını
kanatların koparcasına sevmesini bilir misin
bir sevda uğruna tuzaklara düşmeyi
kafeslere girmeyi
yinede kokun her geldiğinde
yaktığım ağıtları bilir misin
ey gül
sen sevmeyi bilir misin
bu nalanı bülbülü sevebilir misin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta