Geri zekalı, embesil beyinlilerin, abuk sabuk töresinde,
Ürkek bir yavru ceylan yaşarmış, acımasızlığın yöresinde.
Loş yüreklerin, bomboş kafaları yazmışlar ölüm fermanını,
Dayanmışlar kapısına, vurmuşlar, bulmuşlar namus dermanını.
Üstüne de kara toprak atmışlar, güya ayıplarını kapatmak için,
Nerde sizin insanlığınız? Niçin hep böyle yaparsınız? Niçin!
Yine dönecek bu kahpe dünya, bitmeyecek bu kabus, bu rüya,
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
