Geri zekalı, embesil beyinlilerin, abuk sabuk töresinde,
Ürkek bir yavru ceylan yaşarmış, acımasızlığın yöresinde.
Loş yüreklerin, bomboş kafaları yazmışlar ölüm fermanını,
Dayanmışlar kapısına, vurmuşlar, bulmuşlar namus dermanını.
Üstüne de kara toprak atmışlar, güya ayıplarını kapatmak için,
Nerde sizin insanlığınız? Niçin hep böyle yaparsınız? Niçin!
Yine dönecek bu kahpe dünya, bitmeyecek bu kabus, bu rüya,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
