Gülcihan Şiiri - Aydın Ahmet

Ben gibi mecnunu ozan eyledin
Sevdana şiirler yazdım Gülcihan
Sen ilham olurken ben de söyledim
Dertli dertli çalan sazdım Gülcihan

Ne talep ettiysem ipe un serdin
Aşka muhabbete inanmam derdin
O kuytu köşede bir buse verdin
Sevinçten şımarıp azdım Gülcihan

Pencerenden mektup attın okudum
İşmar ettim bülbül gibi şakıdım
Her gün sokağında mekik dokudum
Rahvandım dörtnala tozdum Gülcihan

Otuz beşe geldin yüzün kırıştı
Gönlün on sekizlik kızla yarıştı
Kaçır beni dedin aklım karıştı
Sonunda niyeti bozdum Gülcihan

Çıkın ettim kazandığım parayı
Bekârlar pes etti, verdi sırayı
Belki on günü var, belki bir ayı
Sona geldim yüzdüm yüzdüm Gülcihan

Tek sendin aklımı böyle alacak
Gizlice buluşsak kim ne bilecek
Gel halvet olalım, oldu olacak
Ben aşka sevdaya buzdum Gülcihan

Hayranındım senin ebet ve ezel
Bendeki duygular tek sana özel
Var mıydı dünyada sen gibi güzel
Akıl kevgirinden süzdüm Gülcihan

Sensin bergüzarım, sensin hediye
Döndürdün mülayim uslu kediye
Her gece odama gelirsin diye
Şerbet yapıp şeker ezdim Gülcihan

Yar ile yenilen soğan bal olur
Baharda çiçekli açan dal olur
Yardan öte bir yol varsa sal olur
Ben kendi kabrimi kazdım Gülcihan

Yiğit olan yârin koynunda yatar
Aşiyanda olsa, yar yoksa batar
Seninleysem bana samanlık yeter
Bahusus tedarik düzdüm Gülcihan

Yalnız zor geliyor hayat yokuşu
Çok hızlı gidiyor zaman akışı
Tek geçirmeyelim artık bu kışı
Bekârlıktan bıktım, bezdim Gülcihan

Kavilleştik seni kaçıracaktım
Kasabadan şehre uçuracaktım
Besleyip de yiyip içirecektim
Hayaller kurarak sızdım Gülcihan

Anam dedi oğlum bu kız yaramaz
Zincirle bağlasan evde duramaz
Yakında gider bu, fazla ıramaz
Küsüp dudağımı büzdüm Gülcihan

Bana kaçacağın o akşamüstü
Nedense içime bir kuşku düştü
Dediler seninki yuvadan uçtu
Konuya komşuya kızdım Gülcihan

Bakkal Veli ile kaçmışsın duydum
Gelmişin geçmişin ne varsa saydım!
Eşekten düşen bir karpuza döndüm
Sararıp ta soldum, güzdüm Gülcihan

Veli'ye de yaman oyun kurmuşsun
Fırsatını bulup depik vurmusun
Almancı Adem'e kuma varmışsın
Boş yere kendimi üzdüm Gülcihan