İSRAF (Gülce Yunusça)
Vahdet-i vücudu, abes görenler,
Ne bilsin bu yolla, olunur eşraf.
Sarf edip zamanı, devran sürenler!
Harcar ömrü, eder israf.
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta