Gönülün alev alev yandığı yâr diyen denizler
Köpürürdü anlamazdım, umudum döküp giderken
Zamanın oyuncağıydık soluyordu sanki yüzler
Yağıyordu kar ve dert, aynalarım çıkıp giderken.
Bu hüzün yokuşlarından yine tutmuyordu dizler
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…