Kadıköyde, Rıhtımda çay içerken masada,
Çiçek satan bir kadın geliverdi yanıma
''Çiçek vereyim'' dedi, ''sevdiğine verirsin''
''Sevdiğim yok ki'' dedim, ''sevdiğim yok ki abla..''
''Sende o zaman'' dedi, ''anacına veresin''
''Annem uzakta'' dedim, ''annem uzakta abla..''
Burukça gülümsedi, koydu gülü masaya,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta