GÜLÂLE'M
Ayrılık giyindiğin her sonbaharda,
Yakasız kisvetin sevincini taşır gönlün.
Bilmezsin ani çıkılan yolculukların bu kadar zor olduğunu...
Bilmezsin dost bildiğin Leyl’in uzun yollar misali tükenmez olduğunu…
Geçtiğin her geçitte birkez daha karanlığa mahkum kalır,umutla beslenen gönlün…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta