GÜL YÜZLÜM
-Yalçın BENLİCAN’a-
Gül yüzlüm gül, Gül gibi gülümsedin,
Gül yanakta gül açtı, gül yüzler gülümsedi
Çocuk domurcuk oldu, gül gibi gülümsedi,
Domurcuk güle döndü, iki gül gülümsedi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta