Gül Yüzlüm Şiiri - Veysel Kızlarkayası 2

Sen beni kendine âşık ederek,
Niçin söyle çekip gittin gül yüzlüm?
Acıya gark ettin, dayanamaz yürek;
Niçin böyle yakıp gittin gül yüzlüm?

Aka aka gözyaşlarım kurudu,
Başımı gam, keder, efkâr bürüdü.
Seven, sevenini aldı yürüdü;
Niçin öyle yıkıp gittin gül yüzlüm?

Ne evlada dedin ne de "Hoşça kal!",
Yaprağı dökülmüş oldum kuru dal.
Arada sırada olsun selâm sal;
Eller gibi bakıp gittin gül yüzlüm.

Bana ne bahardan, bana ne yazdan
Haber gelmez oldu, bekledim tezden.
Usandım nükteden, usandım nazdan;
Eller gibi çekip gittin gül yüzlüm.
Veysel KIZLARKAYASI
04.08.2026 – Salı