İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Bir fırtına aldı götürdü yad ellere
Düştü kalktı bahçeden bahçeye
Şimdi bir gül yine
Ne gündüz güler nede gece bakar yüzüne
EYVALLAH DEĞERLİ GÖNÜL DOSTUM GÜZEL BİR ÇALIŞMA TEBRİKLER
SELAMLARIMLA
AHMET AKKOYUN
güller zor çiçeklerdir, neden her yanında dikenler vardır?
belki her bahçede açar ama dileyen koklayamaz ki..
gül... aşkın çiçeği.. anlatım güzeldi.
saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta