Yuttuğu toz toprakla soğuk köy tarlalarını seyreylediği vakitti
Zamansız bir zamanda yapılan ölüm kuşluğu yolculuğu
Yaşam diye yaşanılmaya çalışılacak bir sömürünün başlangıcıysa;
Demirden merdivenli çift katlı demirden bir ranza
Endamını mislisiyle sarmalamış bitli bir yorgan
Heder olmuş kaderine kederle isyan eden bir baş
Ve o başı koyduğu yastığa; kafalar attığı andı
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta