Yuttuğu toz toprakla soğuk köy tarlalarını seyreylediği vakitti
Zamansız bir zamanda yapılan ölüm kuşluğu yolculuğu
Yaşam diye yaşanılmaya çalışılacak bir sömürünün başlangıcıysa;
Demirden merdivenli çift katlı demirden bir ranza
Endamını mislisiyle sarmalamış bitli bir yorgan
Heder olmuş kaderine kederle isyan eden bir baş
Ve o başı koyduğu yastığa; kafalar attığı andı
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta