Bir gül-i hamra yaprak döktü yere
şems söndü ve söndü bütün sitare
ah
gök sema büründü kara bir necre
su üşüdü ömründe son yek tare
Gönül nar-ı aşkla mescur bir kere
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta