Gül ve Gölge Şiiri - Bülent Öntaş

...
ne zaman
bir yerden başka bir yere varsam,
mısra olur adımlarım ve diz-e-lerime kara su iner.
keyifle şarkılar mırıldanır dudaklarım
karşı kaldırımdan.
öylesine samimi ve içten;
duvarlar kara kaplı defter,
gökyüzü inatçı bir keder...

ne zaman uzak kaldırımlara bassam,
-mecburen o da-
taşlar un ufak olur yüreğimde
ve ben,
vazgeçerim gitmekten...

ne zaman bir yaraya varsam,
-ki varamıyorum uzun zamandır-
önce gün tarumar olur,
sonra zor olur
gece dönüşler...

ah yeryüzü!
ne kadar da derbeder
ve eski viyadükler ağırlığınca gölge...

ne zaman bir hecede kaybolsam,
önce ışıksızlığım artar.
ve karanlık dediğimiz gereksiz neden,
her-hangi bir hüzne eşdeğer...

ve ne zaman bir güle dokunsa ellerim
dikenleri gözler beni sessizce...

Bülent Öntaş

20.12.2025, Eski Viyadüklerin Gölgesinde