Bülbül ve Gül
Gündoğumunda dağların üstünde beliren Güneş,
Geceleyin gökte parlayan yıldız,
Hep bana sesleniyor, “sevgilim” “sevgilim”.
Doğar içimde, karşı konulmaz meyil ve arzulayış.
Düşüncelerimin içinde sen beliriyorsun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta