Beni bu kentin tütsüsü zehirledi
Boğuldu gözlerim
Ellerinde bulut tortusundan
O umarsız suskunluğu şimdi tenhaların
Direndikçe direncin kırıldığı nokta
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Deniz hanım kaleminize yüreğinize sağlık gönül pencerenizden süzülen duygularınızı inci gibi dizmişsiniz satırlara gönlünüze yüreğinize kaleminize sağlık kutlarım Dost kalem Hasan ADA
Zamanın insanının aradığı / bulduğu aşk, yürekleri dolu dolu çarptırmadığındandır bütün üşümeler, gülleri savuran fırtınalar da... Ama insan son kemiği yok oluncaya kadar direnir ve direndikçe bulamadığı aşkın acısını çoğaltır. Sevgili şair ne güzel yazmışsınız. Sevgiyle kutluyorum.
Şiir., şiirsel kokusuyla gül sermiş dizelere....
Kaleminize sağlık sayın Deniz Ercivan....
Bir yerlerde yitti saçlarım
Boncuk tıkırtıları işlerdi bir zaman rüzgarlar
Bir ömürü koydum diğer bir ömrün
Uzunca kıyısına
Keşhaneler uzantısıyla döndü her yutkunuş
------Deniz hanım finalindeki ;ne çok üşümelere muhteşem bir bağlam,şiirden az anlarım ,izninle bu gül tarifi harika şiirinizi sayfama alıyorum sizi kutluyorum saygılar sunuyorum .
Gül kurusundan değil, küllenmiş ağıtlardan devşiriliyor tütsüler ve şehrin dört ana kapısından boca ediliyor üstümüze, belli..
'O şehirden kim ise, kimse...'
Kutluyorum Deniz Hanım..
Deniz hanım duygulara gül dökmüşsünüz...Bu ne kadar güzel bir şiir...Aşkın bir şiirini çoğaltmış mısralar kendini çoğaltan insanlar gibi...Kutluyorum...Ant++
Bu şiir ile ilgili 16 tane yorum bulunmakta