Gul Reçeli Şiiri - Erol Başçı

Boncuk boncuk direniyor damlalar

Gecikmiş Nisan yağmurlarından kalan

Kristal kırılmalarında sabah

Alaimisema renklerinde

Kadife yapraklara yapışmış

Teker teker bırakıyor süslerini

Pembeleşmiş avuçlarına,

Sobeleyip kaçan sinüslerini

Yoğunlaşmış dokusuyla

Mercek bulutu

Başının üzerinde dolanan,

Parmak dokuma sepetten taşmış

Mutfakta şerbet kokusuyla,

Dolaşıp kırları

Teninin kokusuyla harmanlanmış.

Avlunun derin sırları

Ocakta kaynamakta şimdi.

Kalemimden pembe esans damlıyor

Her harfinde sen kokan

Kızarıyor, dudaklarını yazarken

Beyaz, teninden bahsederken

Ellerin bordo

Gülşen ovalamaktan

Goncalarla raksederken

Üşümüş ayakların

Sabahın ayazında

Sıcak artık, avucumun yazında

Heryere yayılan gül buğusuyla

Özlemini gamlıyor.

Uzak çağlayanların uğultusu

Camlarda piyano çalan yağmur

Ay ışığının üşüdüğü ıssızlıklarda,

Gölgeler etrafımda dilsiz bekçi

Tek duyduğum kokun

Ve sesin, kulaklarımda filtrelenmiş

Yokluğun,

Ateş üzerindeki o hafif sızı

Ağır ağır kıvam alırken aşk

Gecenin vakti kim bilir kaç

Kocaman kavanoz artık kalbim

Kapağı yuvarlanmış ötelere,aç

Doldur boşluğumu

Dol, gül reçeli

erolbaşçı