1952 - Mechul (hos geldi sefa geldi)
Her gül kendi toprağında kök salar,
çiçek açar, renginde, güneşine sevdalanır.
Diğer güller neden hüzünlensin,
gülün kendi toprağında goncalaşmasına.
İnsanlar ki halen öğrenemediler.
Dalında koparırken gonca gülü,
hiç acı çeker mi diye düşünmediler.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta