Koralevde adeta kül olurcasına, Gül ağlar!
Bülbülün kalbi Gül için yanar!
Kavuşmanın hayaline can atar!
Gül, firari, hep gizler esrarını.
Garibim Bülbül bilsede sırrını,
“HAK” tan gelen başım üstüne
Kavuşamasakta adı aşktır!
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Eyvallah, yorumunuzu şimdi farkedebildim, afedersiniz.. derin manayı idrak edebilmeniz onur verici. Teşekkür ederim
"Aşk", "Işk" kökünden türetilen bir kelime olup, mana olarak da sevenin sevdiği kişiyi -tıpkı sarmaşığın kendisine payandalık yapan fedakar ağaçlara yaptığı gibi- severken boğup öldürmesi demektir.
"GÖKLERDE VE YERDE OLAN CÜMLE MAHLUKAT, ALLA'I HAMD/ÖVGÜ İLE TESBİH EDER. LAKİN SİZLER ONLARIN DEDİKLERİNİ ANLAYAMAZSINIZ." -Ayet-i kerime meali-
Demek ki, bülbülün gülün dalındaki terennümatı aşk nameleri değil, yaratıcısını hamd ile tesbih etmekmiş Arif bey.
Hayırlı çalışmalar.
Eyvallah, yorumunuzu şimdi farkedebildim, afedersiniz.. derin manayı idrak edebilmeniz onur verici. Teşekkür ederim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta