Mersin - 15.02.1998
gülistandan içeri o çırpıntılar ve birkaç ürkek adım
tenhada sönmüş yalnız gül, bu bağbana tek hısım
kuru bir ölüm kavgası, dallarında gördüğüm
köklerinde definliğe atılmış yığınla kördüğüm
filizlenen her yaprağından cehenneme onca çığlık
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta