Şöyle
Bol bulutlu bir tepede
Yalnız dururken/ kendime
Biraz yaprak
Kurumuş dallarım ile
Selamsızlığa
Ve yalnızlığa alışmışken
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Döne döne okudum, uzun uzun okudum bu siir. Kutlarim
Sen Ağaç..Ey yalnız Ağaç
Nelere tanık olmadınki
Yapraklarının arasında nasıl kayboldu gitti hep
nice hayat!...
Kutlarım Sayın Zengin..
Şiirleriyle Zengin..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta