Gül koydum, sensizliğin adını.
Varlığın kokusuydu, hayalin rengi.
gül koydum sensizliğin adını!
Gidişin Eylül, dallarda kuşlar...
Gelişin Nisan, sevinci bülbül...
Gül koydum sensizliğin adını.
Kan rengi gecelere,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Olağanüstü bir eser. En kısa zamanda nota ve renklere dönüşmesi dileğiyle..
harika duygulandırdı tebrikler..Vural Gül
çok hoş...sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta