Gül ile Diken Arasında

Nihal'in Gecesi

Bir yıldız düştü Nihal'in göğsüne,
Teninde bir sır gibi parıldadı ateş.
Hangi varlık böyle yanar aşkın önünde?
Hangi ruh böyle erir, böyle gider ateşe?

I
Nihal dediğin, bir suret-i mutlak,
Görünmez elmas, bir mana incisi.
Geceyle söyleşir, gündüzle değil,
Sessizliğin en derin yerinde incinir incisi.

O bir ay değil, ayın aynasında gizli,
Bir nur ki, zülfünün arasında kaybolur.
Her bakan O'nu görür, ama O değildir gördüğü,
Gözler O'na açılır ama O'nda yorulur.

II
Tenin dedikleri, bir perdedir aslında,
Aşk perdeyi yırtar, Hakk'a varır.
Nihal'in teni, bir mushaf gibi açılır,
Her suresinde ayrı bir ayet parıldar.

Yüzü bir kıble, boynu bir minare,
Saçları secdede, ellerinde gül.
O'na varmak için bin yıl yürümeli,
Her adımda yanmalı, her nefeste ölmeli.

III
Elif gibi doğruldu Nihal geceye,
Bir vav gibi büküldü seher vakti.
Varlık bir noktaydı, O noktada belirdi,
Âlem yeniden yaratıldı o anın vakti.

Dudaklarında gizli bir İsm-i Azam,
Her hecesi ayrı bir âleme bedel.
Kelam durur, söz susar O'nun önünde,
Çünkü O'nun söylediği, sözün de ötesi.

IV
Bir gül düşün, bin diken arasında,
Dikenler güle aşık, gül dikene.
Nihal öyle bir gül ki, hem açan hem açılan,
Hem seven, hem sevilen, hem aşkın kendine.

El değmemiş bir bahçe, içinde bir pınar,
Pınarın suyu değil, aşkın kendisi akar.
Nihal orada soyunur varlığından,
Bir ben kalır, bir de beni gören yok.

V
Her gece Nihal'in göğsünde bir mehtap,
İki hilal arasında bir düğüm.
Biri görünen, biri görünmeyen aşkın,
İkisi de aynı kadehte erimiş.

Ten dediğin, ne ki? Bir gölge, bir yansıma,
Asıl olan, tenin ardındaki mana.
Nihal'de mana ten olmuş, ten mana,
Hangi dil anlatır bu gizemi?

VI
Sabah oldu, Nihal kayboldu ufukta,
Bir kuş gibi uçtu, bir gül gibi soldu.
Ama seven bilir ki, Nihal kaybolmaz,
Her yok oluş, bir varlığa gebedir.

Nihal dediğin, bir sırdır, bir hikmet,
Ne tam burada, ne tam ötede.
Bir nefes kadar yakın, bir ömür kadar uzak,
Aşkın tam ortasında, tam kıyısında.

Gönül Nihal'de, Nihal gönülde,
Ikisi bir, birlikte vücutta.
Arayan bulur mu, bulan arar mı?
Bilen söylemez, söyleyen bilmez.
Bu söz de kalsın Nihal'in dilinde.