Çiçek’lerin şâh ‘ı mısın be ey gül!
Dikeninle düştün dilden dillere
Mis kokunun tiryâki ‘si bülbül
Nâr ‘ından tutuştu döndü küllere
Gül-i nâz,ne istersin garip bülbül’den
Aşk’ından kavrulmuş düşmüş yollara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta