Gül Hüznü Şiiri - Yorumlar

hüznün yüzünde sim yolculuk sürerdi geceyi sarınca düş kardeşliğiydi bizimki beklerdim gözlerine âşina yıkardı geceyi yankısız sesinde güz bitiği zaman baktım aynada resmin yok bütün hüzünler şahsıma sürsün gülün ateşten âyîni devrin endamı sessizce yalnızlık bir gül matemidir kalbimde en aziz hatıra susma ey âyîn-i devran koynumda ateşten gedâ gül değil hüznün kendisi konmuş ten fidanına