Uçurtmalar gibi uçarsın, uçurumlar çarpar
Geceleri aniden elektirik kesilir ışıksız kalırsın
Topraklar kayıp kaçar ayaklarının altından
Anlaşılmaz, anlayamasın hiç bir şeyi
Sonu yok, başı yok, ortası yok..!
Okşar gibi tutmaya hazırlanıyorum yağmuru
Hedef belirlemiş kurşun bir kurşun gibi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta